/ O Fundacji

Idea

Fundacja 63 Galery

Jesteśmy niezależną parainstytucją: łączymy galerię, pracownię i miejsce spotkań.
W sercu Pragi-Północ tworzymy niezależną przestrzeń dla sztuki najnowszej Organizujemy wystawy, wydarzenia i warsztaty które wzmacniają lokalną społeczność i poszerzają dostęp do współczesnej kultury. Działamy kolektywnie, wspierając artystów na różnych etapach drogi i otwierając program na mieszkańców okolicy.
Interesuje nas sztuka jako narzędzie rozmowy o mieście, tożsamości i zmianie — od lokalnej Pragi po szerszy kontekst społeczny.

Podstawowe cele:

  • Wspieranie i rozwój działań kulturalnych, artystycznych i społecznych lokalnie oraz ogólnopolsko.
  • Aktywizowanie społeczności lokalnej i popularyzacja działań wspólnotowych.
  • Zwiększanie dostępu do sztuki współczesnej, dóbr kultury, dziedzictwa narodowego oraz praktyk badawczych poprzez sztuki wizualne.
  • Wspieranie młodych artystów i artystek oraz ich rozwoju.
  • Wymiana kulturowa i społeczna w Polsce i za granicą.
  • Promowanie i dokumentowanie współczesnych przemian lokalnego i światowego dziedzictwa społeczno-kulturowego.

Nadzór: Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Prezydent m.st. Warszawy

 

Fundacja 63 Galery — historia i kierunek działalności

63 Galery powstało z dosyć długiej pracy „w terenie”: z uważnego chodzenia po Wileńskiej i okolicach, zbierania śladów miasta oraz opowiadania o zmianie, która dzieje się w sklepikach, na bazarach i w mikrohistoriach sąsiedzkich. Z czasem ta praktyka przerodziła się w potrzebę stałego miejsca — przestrzeni, w której sztuka najnowsza spotyka się z codziennością Pragi-Północ.
Wileńska 63 stała się punktem, gdzie krzyżują się funkcje: galeria, pracownia i miejsce spotkań. Program 63 Galery rozwija się także poprzez zapraszanie innych artystek i artystów do wystaw, wydarzeń i projektów. Tak budujemy niezależną parainstytucję: lokalną, kolektywną i otwartą — z Pragi, ale w dialogu z szerszym kontekstem.
„ … Fundacja 63 Galery wyrasta z mojej kilkuletniej praktyki artystyczno-badawczej i z potrzeby stworzenia miejsca, w którym sztuka najnowsza spotyka się z codziennością dzielnicy. Wokół pracowni przy Wileńskiej 63 współtworzymy niezależną przestrzeń wystawienniczą, która działa lokalnie (Praga-Północ), a myśli szerzej — o mieście, zmianie i wspólnocie.
Viola Plaga- Głowacka – artystka wizualna i prezeska fundacji

Jednym z ważnych wątków naszych działań jest praca z materią miejsca i jego śladami. Szklane kaktusy „Organ Pipe” powstały z przetopionego szkła po butelkach znalezionych na okolicznych ulicach, jako odpowiedź na temat wymierania gatunków i presji cywilizacyjnej (projekt Kolektywu „Cienie Antropocenu. Edycja 4”, realizowany na dziedzińcu Wileńskiej 63).
Program 63 Galery rozwija się przez zapraszanie różnych twórców: od wystawy grupowej „Żelazło” (Fringe Warszawa 2024; m.in. Maciej Cholewa, Marta Nadolle, Adam Nehring, Viola Plaga-Głowacka) po działania performatywne i instalacje w przestrzeni dzielnicy. Kolejnym krokiem było wyjście w przestrzeń publiczną: jako niezależna inicjatywa „Wyspa Dnia Poprzedniego” w Parku Praskim (w ramach programu 377. Urodzin Pragi), gdzie powstał krajobraz szklanych roślin kaktusowatych — symbol odporności i zdolności przetrwania, zbudowany z fragmentów miejskich odpadów.
W 2025 roku, w ramach FRINGE Warszawa, pokazaliśmy wystawę SINSITI — projekt o „szarej strefie”, miejskich mitologiach i napięciu między tym, co legalne i nielegalne, zrealizowany przez czworo artystów pod kuratelą Pawła Brylskiego.
Wpisuje się to w kierunek 63 Galery: program wyrastający z miasta, badający jego nieoczywiste mechanizmy, granice i pęknięcia—i otwarty na współpracę twórców o różnych językach.

Dane fundacji

Fundacja 63 Galery

Adres: ul. Namysłowska 6A / 19, 03-455 Warszawa

NIP 1133176483
REGON 542466115
KRS 0001188789

Bank BNP Paribas nr konta: 06160014621770765300000001
Swift: PPABPLPKXXX

Zespół

Zarząd fundacji

Fot. Kuba Celej

Viola Głowacka – Absolwentka malarstwa na Wydziale Artystycznym UMCS w Lublinie. Od 2022–2025 związana ze Szkołą Doktorską UMCS.

Rozwija praktyki badawcze w sztukach wizualnych; łącząc malarstwo z instalacją i działaniami site-specific, traktując miasto jako archiwum śladów, napięć i mikrohistorii. Wątki społeczne i ekologiczne prowadzi często przez obserwację codzienności i materię miejsca (m.in. szkło z odzysku, elementy „z ulicy”), budując opowieści o zmianie, przetrwaniu i lokalnej tożsamości. Jej prace były prezentowane w Polsce i za granicą, m.in. w Galerii Białej (Lublin), Trafo Gallery (Praga, CZ), Jan Kaps Gallery w Kolonii, Galerii Piktogram (Warszawa),oraz w kontekstach instytucjonalnych, m.in. MOCAK, w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie (nad Wisłą), oraz BWA Wrocław (Galeria Studio). Jej prace znajdują się w kolekcjach, w tym Muzeum Narodowego w Gdańsku, Lewben Art Foundation (Wilno) i Frissiras Museum (Ateny).

Ostatni projekt prezentowany jest w przestrzeni publicznej- instalacja „Wyspa Dnia Poprzedniego” w Parku Praskim (na dawnym wybiegu dla niedźwiedzi). Powstał tam krajobraz rzeźbiarski oparty o motywy roślin kaktusowatych i miejskich odpadów jako znaków odporności. Od 2024 roku współtworzy i prowadzi 63 Galery na warszawskiej Pradze-Północ, niezależną przestrzeń sztuki najnowszej, łączącą program wystaw z działaniami społecznymi i edukacją kulturalną.

Współpraca

Paweł Brylski, absolwent ogniska plastycznego w Pałacu Młodzieży, w dzieciństwie obiecujący malarz, potem jednak skończył studia z zakresu literatury i języka. Pracował w teatrze, galerii sztuki, synagodze i kilku organizacjach pozarządowych. Był muzealnikiem, konferansjerem, autorem tekstów piosenek i ekspertem od jedzenia w kosmosie. Kuratorstwa uczył się od najlepszych, pracując przy większości pozostałych etapów tworzenia wystaw: najczęściej zajmował się pisaniem tekstów, ale też kwerendami, produkcją, edukacją, komunikacją i realizacją techniczną. Pierwszą wystawą, która ośmieliła go do samodzielnej pracy kuratorskiej była „Jak robić szkołę” w Muzeum Sztuki Nowoczesnej (2021), od 2022 przygotował blisko 30 wystaw. Na Pradze mieszka od sześciu lat.

Wybrane wystawy zbiorowe

• Błąd krytyczny (2025, Hubert Dolinkiewicz, Anna Jankowicz, Aleksandra Nowicka)
• Chirurgiczna robota (2022, Marcin Chomicki, Maciej Duchowski, Małgorzata Gurowska, Arkadiusz Karapuda, Rafał Kowalski, Katarzyna Krakowiak-Bałka, Anna Panek)
• Do zobaczenia jutro (2023, Alexander Adamau, Pamela Bożek, Piotr Kopik, Julia Woronowicz)
• Zabezpiecz rzeczy, które może porwać wiatr (2023, trzy odsłony. 1: Agata Charuk, Karol Gniazdowski, Angelika Rudak, Natalia Skipirzepa, Kacper Tomaszewski. 2: Ewa Dąbkowska, Aleksandra Jastrzębska, Weronika Nowojska, Ludwika Kowalewska aka Pola Rutkiewicz, Karolina Wyka, 3: Jędrzej Bieńko, Natalia Lewandowska, Sandra Okrasa, Anik Radzimińska i Katarzyna Sporn)
• Sinsiti (2025, Viola Głowacka, Małgorzata Mycek, Bartosz Zaskórski + Jagoda Czarnowska)
• Znak wodny (2024, Basia Bańda, Vlad Boyko, Sławek ZBIOK Czajkowski, Grupa Centrala (Małgorzata Kuciewicz, Simone De Iacobis), Jacek Damięcki, Rafał Dominik, Maurycy Gomulicki, Małgorzata Gurowska, Kolektyw HYDROZA (Jadwiga Janowska, Jagoda Malanin, Iga Mroziak, Kasia Rysiak, Milena Soporowska i Kasia Ślesińska), Marta Ignerska, Marta Kwiatek, Henryk Kwiatek, Jeremi Mroziński, Ivo Nikić, Stefan Paruch, Katarzyna Pia, Justyna Plec, PX CEREMONY, Karol Radziszewski, Agnieszka Rayss, Zofia Rogula, Kuba Rudziński, Wilhelm Sasnal, Helena Stiasny, Rafał Szczepaniak, Michał Szuszkiewicz, Szymon Szymankiewicz, Arkadiusz Szwed, Aleksandra Waliszewska, Mariusz M-CITY Waras, Rafał Wilk, Wiur, Julia Woronowicz)
• Żelazło (2024, Maciej Cholewa, Viola Głowacka, Marta Nadole, Adam Nehring)