„Wyspa Dnia Poprzedniego”
Początek historii tego projektu zaczyna się lutym tego roku, kiedy z kilkoma aktywistami lokalnymi, wolontariacko i oddolnie współorganizowaliśmy 377. Urodziny Pragi, naszej dzielnicy.
Na wejściu do Parku Praskiego znajduje się niezwykła przestrzeń, jedyna taka w całej Warszawie to Wyspa – zlokalizowana w symbolicznym miejscu – dawnym wybiegu dla niedźwiedzi.
Udało się postawić zespół rzeźb roślin kaktusowatych. Materiały użyte w instalacji są nośnikami wielowarstwowego znaczenia. Przetopione zielone szkło z butelek znalezionych na ulicach Pragi nie jest tylko surowcem – staje się artefaktem dnia poprzedniego. W ten sposób projekt materializuje pamięć o zaniku oryginalnej tkanki miejskiej, będąc jednocześnie głosem w dyskusji o ekologicznym wykorzystaniu odpadów i recyklingu w sztuce. Przetworzone szkło nabiera cech estetycznych, a jednocześnie zachowuje ślad przeszłości — dawnych nawyków, zaniedbanych podwórek, spontanicznej miejskiej przyrody.
Kaktusy, jako rośliny wykształcone na suchych i niegościnnych pustyniach, symbolizują odporność, siłę i determinację — cechy, które przypisuję mieszkańcom Pragi Północ na tle szlejącej gentryfikacji i rewitalizacja.
Realizacja „Wyspy Dnia Poprzedniego” jest formą artystycznej polemiki z utopijną wizją aglomeracji — tej rzekomo „czystej”, „nowoczesnej”, ale w istocie często wykluczającej dawnych mieszkańców. Chciałabym odpowiedzieć na pytania:
• Jak zmieniają się estetyki miejskie pod wpływem konsumpcjonizmu?
• Co staje się z wartościami kulturowymi w przestrzeni podporządkowanej logice zysku?
• W jaki sposób sztuka może dokumentować i komentować procesy urbanistyczne?
W ramach działalności naszej przestrzeni sztuki 63 Galery przy ulicy Wileńskiej 63, projekt wpisuje się w szerszy nurt refleksji nad udziałem żywej sztuki współczesnej w przestrzeni publicznej Warszawy. „Wyspa” nie tylko świeci po zmroku jako latarnia uliczna z recyklingu, ale też ożywia społeczną debatę o kondycji miasta — o jego pamięci, tożsamości i możliwych scenariuszach przyszłości.
W dobie ekspansji wielkich inwestycji deweloperskich, żabkoizacji, szklane kaktusy to głos za ekologiczną wrażliwością, społeczną odpowiedzialnością i artystycznym świadectwem zmieniającego się świata.
The Island of the Day Before
rom. insula cactusului „Insula din ziua de ieri”
The story of this project begins in February of this year, when, together with a group of local activists, we voluntarily and independently co-organized the 377th Birthday of Praga, our beloved district.
At the entrance to Praga Park lies a unique and extraordinary space—unlike any other in Warsaw—known as The Island, located in a symbolic site: the former bear enclosure. *(grădină zoologică) *
There, we succeeded in installing a group of sculptures representing cactus-like plants. The materials used in the installation carry multilayered meaning. Melted green glass from bottles found on the streets of Praga is not merely a raw material—it becomes an artifact of the day before. The project gives form to the disappearing memory of the original urban fabric, while simultaneously entering the conversation on ecological waste reuse and recycling in contemporary art. The processed glass takes on an aesthetic value, while preserving traces of the past—of old habits, dangerous courtyards, and spontaneous urban wilderness.
Cacti, which evolved to survive in dry, hostile desert environments, symbolize resilience, strength, and determination—qualities I associate with the residents of Praga Północ, especially in the context of aggressive gentrification and large-scale revitalization.
The realization of The Island of the Day Before serves as an artistic counterpoint to the utopian vision of the modern metropolis—one that is supposedly “clean” and “contemporary,” but in reality often excludes long-time residents. With this project, I respond to pressing questions:
• How are urban aesthetics shaped by consumerism and kapitalism?
• What happens to cultural values in spaces subordinated to the logic of profit?
• How can art document and comment this urban transformation?
As a co-founder 63 Gallery, located at 63 Wileńska Street, the project is a part of a current trends, reflection on the participation of living contemporary art in Warsaw’s public space. The Island not only illuminates the area after dark—functioning as a street lantern made from recycled materials—but also sparks much-needed social debate about the condition of the city: its memory, identity, and potential futures.
In the era of the expansion of large-scale development investments, globalization like „frogification” ( one company calls „Żabka” en. Frog- gains monopoly of groceries in Poland) , and the homogenization of public life, glass cacti are a voice for ecological sensitivity, social responsibility, and artistic testimony to the changing world.
