Anna Rutkowska
Krzyk Sztucznej Kury
29.11-8.12.2024, 63 Galery
Osoba kur: Paweł Brylski
Co było pierwsze, jajko czy kura? W wielu mitologiach jako element pragenezy pojawia się jajo, od hinduistycznego makrokosmosu w formie kosmicznego jaja Brahmada po egipską postać Wielkiego Gęgacza, który wykluł się z jaja i przerwał krzykiem ciszę nieistnienia. Punktem wyjścia działania jest pełen ironii i powagi namysł nad materią artystyczną i nad paradoksami sztuki autotelicznej. Anna Rutkowska posługuje się temperą jajową, do której powstania potrzebne są kurze żółtka użyte jako spoiwo barwników. W swojej sztuce wywołuje nowe potencjały równolegle do życia, w atrapowym świecie widowiska artystycznego powołuje do życia sztuczne byty, kuroidy, wykluwają się z tempery jajowej w przestrzeni dzieła sztuki. Sztuka nie wytrzymuje swojej autoteliczności, ugina się pod potrzebami i powinnościami natury poznawczej i etycznej. Działanie jest rezultatem wewnętrznego rozdarcia i niezgody artystki na systemowe zniewolenie i eksploatację uprzemysłowionego drobiu. Ptaki ledwo chodzące po ziemi ze skarlałymi kikutami w miejscu skrzydeł są antynomią ptasiego lotu, faktycznej i metaforycznej wolności, a także przebrzmiałym echem majestatycznej dominacji dinozaurów, z których wyewoluowały ptaki. Niektóre kury są pozbawione głowy: sprowadzone przez producentów żywności do roli bezmyślnych jajomatów, w rozumieniu artystki nawiązują do sytuacji jednostki w systemie ukierunkowanym na ekspansywną produkcję i bezmyślną konsumpcję produkowanych dóbr. Figury sztucznych ptaków wydobywające przerażający krzyk bojowy, w który wyposaża sztuczne kury artystka, jednocześnie zawodniczka karate. Prace są ciosami zadawanymi w strukturę świata, a krzyk spomiędzy ptasich dziobów przerywa bezwolną ciszę.
